Bescheiden linksback Jerrold van den Eeckhout ’moet meer een etter worden’

’Lieve jongen’ is wars van bombarie
door sjors blaauw
Hoorn - Ineens stond hij er, Jerrold van den Eeckhout. Geruisloos verscheen hij in de basis van Zwaluwen’30 om daar een heel seizoen op zijn eigen manier de linksbackpositie te bekleden. Vriendelijk en netjes. ,,In het veld moet ik meer een etter worden.’’
,,Jerrold, oh dat is een heel lieve bescheiden jongen’’, typeert teammanager van vorig seizoen, Leo van der Voort, de linksback.



Coach Joeri Volkers spreekt in dezelfde bewoordingen. ,,Hij is een nette, correcte jongen. Buiten het veld moet hij dat vooral blijven, maar binnen de lijnen mag hij wel meer een boeffie worden.’’
Het duo bevestigt het beeld dat na een seizoen is ontstaan van de linksback. Nooit schoffelt hij iemand genadeloos hard onderuit zoals Zuid-Amerikaanse verdedigers dat doen. Zelden is hij betrokken bij een opstootje. Van den Eeckhout is de rust zelve. Wars van bombarie. ,,Dat is mijn spel niet, ik wil het voetballend oplossen. Een sliding maak ik alleen als het echt niet anders kan. Ferdy Kaleveld zegt dat ik meer een etter moet worden in het veld. Dat probeer ik wel met kleine dingetjes. Even snel iemand blokkeren, maar dat achterbakse zit gewoon niet in mij.’’
Zijn gedrag op het veld komt overeen met zijn houding buiten de lijnen. Van den Eeckhout is beleefd, timide en zeer vriendelijk. Bij Zwaluwen’30 hoor je geen kwaad woord over hem. ,,Dat klopt wel. Van huis uit ben ik zo opgevoed. Vorig jaar was mijn eerste seizoen bij Zwaluwen’30. Ik kwam net kijken in de hoofdklasse. Het lijkt mij logisch dat je dan wat stiller bent.’’
Waar de persoon Van den Eeckhout voornamelijk in de luwte staat, zette hij zichzelf met zijn prestaties vorig seizoen vaak in de schijnwerpers. De van Hellas Sport overgekomen linksback toonde een gigantische aanvalslust op de linkerflank. En met zijn enorme sprintvermogen beteugelde hij menig aanvaller. Zijn snelheid geldt als wapen, maar ook als gevaar. ,,Vorig seizoen vertrouwde ik te vaak op mijn snelheid. Dan dacht ik dat ik een aanvaller wel weer zou inhalen. Vaak lukte dat, maar het is niet goed. Uit bij GVVV profiteerde hun aanvaller daar bijvoorbeeld enkele keren van.’’
Het zijn de foutjes die kenmerkend zijn voor een jongen die van een lager niveau komt. In de ’A-tjes’ werd hij omgeschoold tot vleugelverdediger en de tactische kneepjes van het verdedigen brachten ze hem in Zaandam niet meer bij. ,,Knijpen bijvoorbeeld. Dat heb ik vorig seizoen moeten leren. Met Mo (assistent-trainer Mohad Zaoudi van Zwaluwen’30, red.) heb ik daar veel over gesproken. Het is mij aardig gelukt. Ik heb veel geleerd dit jaar. Dat was in eerste instantie mijn doel. Niet de basis halen.’’
De bescheiden doelstelling haalde hij ruimschoots. De nieuwkomer behoorde tot de vaste elf van Zwaluwen’30. Terecht, want hij begon flitsend. De tol betaalde hij aan het eind van het seizoen terug. Met een serie zwakkere wedstrijden bij de finish verliep zijn seizoen parallel aan die van de club. ,,Hoe het kon, weet ik niet. Waarschijnlijk het gevolg van een lang zwaar seizoen. De concentratie werd minder. Dat is jammer want die topklasse is echt wel mooi. Nu spelen we niet meer op het hoogste amateurniveau. Meerdere malen kregen we de kans om ons te plaatsen. Kwaliteit hadden we genoeg, maar tegen de mindere tegenstanders lieten we het liggen.’’
Juist dat is het doel voor komend seizoen. Constant een hoog niveau halen. Zowel voor de club als voor de twintigjarige hbo-student. ,,Als dat lukt, kunnen we bovenin meedraaien. Zelf wil ik weer veel spelen en hetzelfde niveau halen aan het begin van de competitie als tegen het einde.’’